Vervolg St. Jean de Luz, Quilt en Sud.

De wandeling door St. Jean de Luz op zoek naar de diverse tentoonstellingen maakte alles nog leuker en mooier. Er zijn schilderachtie straatjes met de typische kleuren van het Baskenland: diep rood tegen wit. Het staat prachtig tegen de blauwe hemel.

Ik heb ook een zwak voor deurkloppers en ook in St.Jean zag ik unieke exemplaren, helemaal mooi tegen typisch Baskisch rood. De hele deur is prachtig versiert met ijzeren ornamenten.

Via het strand liepen we naar een gebouw waar diverse onderdelen te zien waren. We begonnen bij het werk van Hélène Soubeyran, die lapjes vouwt en in plexiglas verwerkt tot wandplaten of vrijstaande ornamenten.

Alle objecten en wandplaten hebben dezelfde kleuren, bruin, zwart en beige. Heel kunstig, maar als je er eentje hebt gezien dan zijn alle andere hetzelfde. De variatie ontbrak.

Maryline Collioud-Robert toonde kleurrijke quilts, met ontzettend geduld aan elkaar gezet, heel technisch afgewerkt, maar het zei me niet veel…

Verderop waren de concours quilts en objecten tentoongesteld. Het thema is: chocolade, chocolade. Er waren erg leuke inzendingen, waaronder hele doosjes bonbons, maar dan van textiel gemaakt. Deze petit fours zijn toch om op te eten?

Van dit soort quilts ben ik niet gecharmeerd, al is het heel inventief en verrassend. Ik ben meer weg van ander soort quilts. Deze tabletten chocolade zijn meer traditioneel patchwork en quilting. Mijn stem voor de publieksprijs bracht ik uit op de chocolade tabletten:

Verderop in het gebouw was een zaal ingericht door Marie-Thérèse Saint-Aubin, die ik al kende van een salon in Toulouse. Zij maakt prachtige borduursels van de natuur, maar ze laat veel weg, waardoor het een hele andere dimentie krijgt.

Een zaal verder zat een mevrouw uit Kutch in India in haar traditionele dracht te borduren.

Prachtige borduursels voor de traditionele kleding hingen er te bewonderen.

Mijn eigen borduurwerk lijkt hier niet op, maar ik zou het best willen leren…

Een volgende paviljoen aan het strand liet ons eerst de gezichten van oude rackets zien. Kinderen hebben dat in het kader van de Quilt en Sud op school gezichten gemaakt van oude tennis rackets. Verrassend en verfrissend. Ik vind het ook een prima initiatief om zo de schooljeugd weer eens een naald en draad in de hand te laten nemen. Er wordt heel weinig tot niets aan handenarbeid en handwerken gedaan. Hulde aan de initiatiefneemsters!

Het was een heel leuk gezicht op het strand. Het grappigste vond ik dat er rondom gewoon badgasten lagen te zonnen en of ze nou wel de kunstwerkjes van de kinderen bewonderden of niet, het zag er heel apart uit zo samen.

In het paviljoen zelf bewonderden we de kunstwerken van Marianne Cresson. Textiele vormen versierd met kralen, knopen en zelfs pasta! Prachtig.

In dit paviljoen hing ook werk van Pascal Jaouen, een man uit Bretagne, die daar een borduurschool heeft opgericht. Natuurlijk was ik blij dat er ook werk van een man hing, wat toch niet veelvuldig voorkomt.

Op weg naar het werk van het Deense koppel bekeken we nog even de quilt die voor de affiche is gebruikt. Een frisse quilt geïnspireerd op de vissersboten van St. Jean de Luz. Heel mooi.

Ook is het verwerken van een visnet van de tweede quilt heel origineel.

We waren onderweg al geattendeerd op de Deense quilts, die we moesten zien, dus de laatste minuten besteedden we in het gebouw waar vlakbij de bus op ons wachtte. We hebben geen andere zalen bezocht. We klommen onmiddellijk de trap op en vielen stil van verbazing.

Het zijn schilderijen van textiel. Inge Mardal en Steen Hougs maken samen deze quilts. Hij schildert en zij maakt de applikaties en quilt met de machine. De steken bij het quilten worden gebruikt als de toets van een penseel. Fantastisch. Het is realisme van hoge kwaliteit. Wij waren stil bij de zwanen…

Op de laatste detailfoto zie je prachtig de steekjes van het quilten de veren aangeven. Het tweetal was aanwezig en Steen demonstreerde zijn schildertechniek op een opgespannen lap. Inge stond erbij want de Bernini naaimachine waar ze op quiltte werd schoongemaakt en/of gerepareerd. Ze vertelde dat ze gewone naaizijde gebruikte om te quilten, omdat het speciale quiltgaren te dik was om mooi in de stof te liggen met de machine. ‘Oefenen, oefenen en oefenen,’ zei Inge, toen ik zei dat het erg lastig was om netjes te quilten met de machine. Ik ga toch weer proberen om met de naaimachine te quilten!
Nog enkele quilts van dit paar:

Dit roodborstje is groter dan je denkt, de lap is ongeveer één meter vijftig hoog. De nuances en de textuur is schitterend. Een close-up van het oog laat de structuur van de quilt steekjes duidelijk zien.

Nog enkele foto/schilderij quilts:

Moe maar voldaan gingen we naar de bus, die ons thuis bracht. Volgende keer, over twee jaar, in 2013, gaan we weer! Maar dan een dag van te voren, reserveren een hotelkamer voor enkele nachten en kunnen dan alles op ons gemak bekijken. De toegangs-pas is vier dagen geldig, dus daar hoeven we het niet voor te laten.

Het is een erg lang blogje geworden, maar ik ben ook zo enthousiast, dat ik dit allemaal wilde laten zien en dan heb ik nog niet eens alle foto’s gebruikt…

Advertenties

6 Reacties op “Vervolg St. Jean de Luz, Quilt en Sud.

  1. Wat een prachtige quilts laat je zien, de oosterse handwerken vind ik het mooist. Stuk voor stuk kunstwerken wel vind ik dat quilten met de hand moet gebeuren, anders kan ik het geen handwerk noemen.

  2. Jessie, daar zijn de meningen over verdeeld. Quilten met de machine vraagt wel om een paar handen die de quilt “sturen” zodat de goede lijnen worden gequilt. Ik vind dat vreselijk moeilijk en hoop dat ooit te kunnen, tot die tijd quilt ik met naald en draad, met de hand dus.

  3. wat een prachtige impressie van de tentoonstelling heb je gemaakt. ik heb er van genoten, Gerard, hartelijk dank. Dinsdagmiddag was ik echt even op ‘vakantie’ bij jou. Veel van wat je laat zien is ook in Ste Marie aan bod geweest, een ding sprong er voor mij uit en dat was nog niet in de Elzas, het werk van Pascal Jaouen, mij wel bekend van internet maar nog niet in het echt, een boeiend verslag!

    hartelijke groet, Marcella

  4. Las over je blog bij Marcella en ik heb ook genoten van de quilts uit Denemarken, Ik kan alleen met de hand quilten en kan ook geen ring vasthouden, dus zoiets mooi zal er bij mij niet uitkomen, maar ik heb er plezier in het te doen. Het worden dus altijd gebruiksdekens, Ik ga verder geniten van de linsk die Marcella gaf Basje

  5. Dag Gerard,
    Via-via kom ik op je blog.
    Leuk te zien, dat je zo enthousiast bent over de Quilt en Sud expo. in St. Jean de Luz. Je foto’s zijn prachtig! En ik deel je mening volledig.
    Ook is was in St. Jean de Luz. Wilde er al jaren geleden eens heen om die bijzondere quilttentoonstelling te bekijken.
    Wat was het genieten. De enorme verscheidenheid aan stijlen en technieken, de mooie lokaties, die allemaal goed te bereiken waren met of zonder shuttlebus en wat ik ook prettig vond: het was er niet “over de koppen lopen”, zoals bij zoveel exposities tegenwoordig.
    Ook was er meestal genoeg plaats om een quilt goed te bekijken en de quilts kwamen, zo ruim hangend, ook beter tot hun recht.
    Het was een heel eind rijden, maar mijn man en ik combineerden het met een vakantie in Frankrijk en Spaans baskenland. We hebben het heerlijk gehad. Als ik kan, ga ik over 2 jaar ook weer!
    Groet,
    Ineke

  6. Zoals mijn voorgangers kom ik via Marcella op je site. Wat hebt je prachtige foto’s gemaakt. Ziet allemaal schitterend eruit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s