Patchwork en quilt tentoonstelling in St. Jean de Luz

Iedere twee jaar wordt in het mooie havenstadje St. Jean de Luz een tentoonstelling georganiseerd van patchwork en textiel kunst. QUILT EN SUD.

De patchworkgroep The French Fancy Flowers, samen met de PIM (patchwork in Marciac) organiseerden een busreisje naar St. Jean de Luz. Het ligt ten zuiden van Biarritz tegen de Spaanse grens aan, heeft een oude geschiedenis en dus ook oude gebouwen, waarin sommige een van de tentoonstellingen werd gehouden.

De busreis begon om zeven uur en we arriveerden om half elf in St. Jean. De zon scheen. Na een pas te hebben gekocht liepen we naar onze eerste tentoonstelling in het gebouw hier boven op de foto. Een voormalige kerk, ooit geheel ontdaan van alle kerkelijke attributen en deze keer hingen er Amerikaanse quilten.

Ik ben weg van de Amish en Mennonieten quilts. Hun kleurgebruik is zo onverwacht en daarom zo mooi. Ze gebruiken vaak effen kleuren stof, vaak van oude kledingstukken, dus veel zwart, bruin en blauw. Hier volgt een selectie:

Wij kochten een Amish quillow. Dat is een kussen, waar je een quilt als vulling uithaalt, zodat je een deken hebt met een voetenzak, wat de binnenstebuiten gekeerde kussensloop is.

Aan enkele overgebleven beelden konden we zien dat dit gebouw vroeger een kerk was: engelen in een boogrand hoog in de ruimte aan de rand van het altaar.

Ik laat nog twee quilten zien, want ik vind dit echt prachtig.

Voor ons kon de dag niet meer stuk na deze quilts te hebben gezien. We liepen naar de tweede tentoonstellingsruimte aan de zuidkant van de haven en kwamen onderweg een kerk tegen, waar we even binnen gingen. We kwamen in een rijk ingericht gebouw, met prachtige, eikenhouten galerijen en preekstoel.

Op het altaar stond een lieve verguld Mariabeeld, gekroond door twee primitieve engelen.

De wanden zijn betimmerd met eikenhout en goed onderhouden. In een zijaltaar stond een zilveren engel. Je kunt wel zeggen dat ik iets met engelen heb…

We zijn naar St. Jean gegaan voor de quilts dus gingen we na de lunch verder met de tentoonstellingen. We zagen Spaanse traditioneel patchwork, hoewel de kleuren veel feller waren, vaak prachtig afgewerkt en schitterend gequild.

De bovenstaande foto van een zeer zonnige quilt, is een van de hoogtepunten van de Spaanse inzendingen voor mij. Ik denk dat hij geïnspireerd is op het werk van Gustav Klimt. Prachtig hoe de verschillende vierkanten samen een geheel worden door verbindende gele kleur.

De spaanse dames laten zien dat ze prachtig kunnen quilten:

Aan de andere kant van de haven lag een paviljoentje waar modern Spaans werk te zien was. Hier liepen we snel doorheen, want het trok ons niet echt aan. Sommige waren best mooi gemaakt, maar totaal mijn stijl niet.

Tja, een boom met hangende takken en vallende bladeren, maar is dit nou mooi?

Een kunstig vervaardigde bijen- of wespeneter. Een mooie applicatie, maar  ik zou toch een dramatischer achtergrond hebben gekozen…

Een slapende schone, waaruit een boom groeit  bij volle maan, of is het een droom, een nachtmerrie, waar de vrouw door een boom wordt omwikkeld?  Een intrigerend thema, kunstig in elkaar gezet, interessante buiten de lap geplaatste krullen. Misschien hangt het hier niet mooi met al dat tegenlicht. Ik zou het op een donkere achtergrond hangen, zodat alles veel beter uitkomt. Of ben ik te kritisch?

We  gingen naar het oude gebouw “Maison de l’infante”, waar ooit de Spaanse prinses ondergebracht werd, voor ze trouwde met Lodewijk de Veertiende. Het is werkelijk een statig gebouw, een prinses waardig. Een Engelse quiltster, Liz Jones, hield er hof met prachtige stoffen die kunstig gequild waren.

Het plafond was beschilderd met bloemen, keurige symmetrische krullen en een … engel in het midden.


De vloertegels in de gang konden zo voor een patchwork quilt als voorbeeld dienen.

Midden op de place van St. Jean de Luz stond een muziektent, waar je mee kon werken aan het verfraaien van een kledingstuk, dat op de modeshow getoond zou worden. Van zijden sjaals mocht je een lapje versieren en tot een bolletje naaien.

Guitig werd ik gevraagd om ook zo’n bolletje te fabriceren, maar daar had ik in de eerste plaats geen tijd voor, want de bus vertrok om vijf uur en het was al bijna drie uur. Nog maar twee uurtjes en we waren nog niet eens op de helft! In de tweede plaats zag ik me niet tussen al die ijverig prikkende dames mijn bolletje maken… Het zou wel opzien baren, vermoed ik. Hoewel er gelukkig meerdere mannen de tentoonstellingen bezochten, zag ik er geen één tussen de dames zitten naaien.

In een volgende blog ga ik verder met wat ik mooi en minder mooi heb gevonden. Vooral wil ik het graag hebben over de twee Deense mensen, een man en een vrouw, die prachtige quilts maken…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s